Tłumacz języka hiszpańskiego

Aktualizacja: wrzesień 2026

Tłumacz języka hiszpańskiego jest najczęściej potrzebny wtedy, gdy dokument ma trafić z jednego kraju do drugiego: dokumenty rodzinne Gruzina mieszkającego w Hiszpanii, akt urodzenia współmałżonka z Meksyku lub Kolumbii, dyplom uzyskany w Argentynie, pełnomocnictwo wystawione do sprzedaży mieszkania. Hiszpański jest językiem państwowym dwudziestu krajów. Język jest wszędzie ten sam, ale dokument wszędzie wygląda inaczej.

Dlatego nasza praca nie zaczyna się od słownika. Najpierw odpowiadamy na trzy pytania: instytucja którego kraju wydała dokument, jaki to rodzaj odpisu i gdzie mają Państwo złożyć tłumaczenie. Od tych odpowiedzi zależą terminologia, forma uwierzytelnienia, a czasem nawet to, czy w ogóle mają Państwo dokument, o który Państwa poproszono.

Poniżej zebraliśmy to, z czym na co dzień spotykamy się przy pracy z dokumentami hiszpańskimi. Jeśli coś w Państwa dokumencie jest niejasne, odpowiedź najprawdopodobniej znajduje się tutaj.

Co tłumaczymy z hiszpańskiego i na hiszpański

Większość pracy stanowią dokumenty urzędowe, które trzeba złożyć w urzędzie państwowym, konsulacie, sądzie lub na uczelni. Takie tłumaczenie jest zwykle poświadczane notarialnie. Poza tym tłumaczymy umowy, dokumenty spółek, raporty medyczne, instrukcje i korespondencję. Tutaj uwierzytelnienie często nie jest potrzebne, ale dokładność ma takie samo znaczenie.

Tłumaczenie z hiszpańskiego wykonujemy w obu kierunkach: z hiszpańskiego na gruziński i z gruzińskiego na hiszpański. Drugi kierunek ma swoje trudności, o których piszemy osobno poniżej.

Dokumenty, które otrzymujemy najczęściej

• Akty urodzenia, małżeństwa, rozwodu i zgonu
• Hiszpańska książeczka rodzinna (Libro de Familia) i odpisy z rejestru stanu cywilnego
• Zaświadczenie o niekaralności (certificado de antecedentes penales)
• Zaświadczenie o zameldowaniu w miejscu zamieszkania (certificado de empadronamiento)
• Dowód osobisty, paszport, karta pobytu cudzoziemca (TIE)
• Dyplom i suplement do dyplomu, wykaz ocen, świadectwo ukończenia szkoły
• Pełnomocnictwo (poder notarial) i inne akty notarialne
• Umowy, statuty spółek, odpis z rejestru przedsiębiorców
• Raport medyczny, karta wypisowa, wyniki badań
• Orzeczenia i postanowienia sądowe
• Wyciąg bankowy, zaświadczenie o wynagrodzeniu, dokumenty podatkowe

Jeśli Państwa dokumentu nie ma na liście, nic to nie znaczy. Prosimy przesłać nam zdjęcie - powiemy, czego wymaga.

Tłumaczenie z hiszpańskiego poświadczone notarialnie

W Gruzji tłumaczenie poświadczone notarialnie wygląda tak: tłumacz tłumaczy dokument i go podpisuje, a notariusz poświadcza autentyczność podpisu tłumacza. Notariusz nie sprawdza treści samego tłumaczenia, dlatego za jego dokładność odpowiada tłumacz.

Tłumaczenie dołącza się do oryginału lub do jego notarialnie poświadczonej kopii. To, który wariant jest lepszy, zależy od tego, czy mogą Państwo pozostawić oryginał. Oryginał dyplomu, na przykład, rzadko się pozostawia, dlatego często najpierw przygotowuje się kopię poświadczoną notarialnie i do niej dołącza tłumaczenie.

Pieczęcie, podpisy, odręczne adnotacje i apostille są częścią dokumentu i również zostają oddane w tłumaczeniu. Jeśli tekst pieczęci jest częściowo nieczytelny, tłumaczenie wprost to zaznacza. Do dokumentu urzędowego nie wpisuje się tekstu odgadniętego.

Apostille: kiedy hiszpański dokument jej wymaga

Hiszpania i większość krajów Ameryki Łacińskiej, podobnie jak Gruzja, są stronami Konwencji haskiej z 1961 roku. Oznacza to, że dokumenty urzędowe tych krajów nie wymagają legalizacji konsularnej. Wystarczy apostille.

Apostille umieszcza się w kraju, w którym dokument został wydany, a nie tam, gdzie się go składa. Zaświadczenie wydane w Madrycie opatruje apostille właściwy organ hiszpański, a dokument gruziński otrzymuje apostille w Gruzji, za pośrednictwem Domu Sprawiedliwości (Public Service Hall). Dlatego kolejność ma znaczenie: najpierw apostille, potem tłumaczenie, aby oba elementy zostały przetłumaczone razem.

W Hiszpanii niektóre zaświadczenia i apostille wydaje się elektronicznie. W takim przypadku na wydruku pojawia się kod weryfikacyjny lub link, który również przenosi się do tłumaczenia bez zmian, aby strona przyjmująca mogła sama sprawdzić autentyczność dokumentu.

Tłumaczenie do Hiszpanii: kwestia tłumacza przysięgłego

Jeśli gruziński dokument trafia do Hiszpanii, trzeba z wyprzedzeniem zadać jedno pytanie: czy konkretny urząd przyjmie tłumaczenie poświadczone notarialnie wykonane w Gruzji? W Hiszpanii istnieje instytucja tłumacza przysięgłego (traductor jurado). Ten status nadaje tłumaczom hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, a niektóre urzędy przyjmują tłumaczenia wyłącznie od nich.

W Meksyku podobną rolę pełni biegły tłumacz upoważniony przez sąd (perito traductor); inne kraje mają własne zasady.

Dlatego przed złożeniem zamówienia zalecamy zapytać stronę przyjmującą, jakiej formy tłumaczenia oczekuje. Często wystarczy gruziński dokument z apostille i tłumaczeniem uwierzytelnionym w Gruzji, czasem nie. Jeśli to pytanie zostanie zadane w porę, oszczędzają Państwo zarówno czas, jak i pieniądze. Jeśli nie wiedzą Państwo, kogo zapytać, prosimy zadzwonić - wyjaśnimy to razem.

Dwa nazwiska i ich kolejność

W krajach hiszpańskojęzycznych człowiek ma dwa nazwiska. Tradycyjnie pierwsze to pierwsze nazwisko ojca, a drugie - pierwsze nazwisko matki. Jeśli ojciec nazywa się García López, a matka Martín Ruiz, dziecko będzie nosiło nazwisko García Martín. Żadne z nich nie jest drugim imieniem.

W Hiszpanii rodzice mogą zmieniać kolejność nazwisk od 1999 roku, a od 2017 roku nazwisko ojca nie ma już automatycznego pierwszeństwa. Jeśli rodzice nie mogą się porozumieć, o kolejności decyduje urząd stanu cywilnego, kierując się dobrem dziecka. Dlatego w nowych hiszpańskich dokumentach pierwsze nazwisko nie zawsze jest nazwiskiem ojca.

Dwa nazwiska to najczęstsze źródło błędów. W formularzach, które mają jedno pole na nazwisko, drugie nazwisko jest albo pomijane, albo wpisywane jako drugie imię. Wtedy jedna i ta sama osoba figuruje w dwóch dokumentach jako dwie różne osoby, a wyjaśniać to w urzędzie muszą właśnie Państwo.

W Hiszpanii kobieta nie zmienia nazwiska po zawarciu małżeństwa. Małżonkowie nie mają wspólnego nazwiska, a nazwiska matki i dziecka pokrywają się tylko częściowo. W niektórych krajach Ameryki Łacińskiej, zwłaszcza w starszych dokumentach, można spotkać formę María López de García, w której po "de" następuje nazwisko męża. Taki zapis przenosi się do tłumaczenia dokładnie tak, jak w oryginale.

Istnieją też nazwiska złożone, z łącznikiem lub spójnikiem "y": Ortega y Gasset to jedno nazwisko, a nie dwa odrębne. W tłumaczeniu oba nazwiska zapisuje się w całości i w tej samej kolejności. Jeśli w innym dokumencie figuruje tylko jedno, z wyprzedzeniem uprzedzimy Państwa o niezgodności.

Litera ñ, akcenty i zapis imion po gruzińsku

W języku hiszpańskim ñ to odrębna litera, a nie n z dodatkowym znakiem. Peña i Pena to dwa różne nazwiska, podobnie jak Muñoz i Munoz. W systemach automatycznych, na kartach bankowych i biletach lotniczych ñ często zamienia się w n, a nazwisko tej samej osoby figuruje w różnych dokumentach w różny sposób.

Akcent wskazuje, na którą sylabę pada akcent wyrazowy: Martín, Ramírez, Gómez. Na urzędowych formularzach imiona i nazwiska zapisuje się często wielkimi literami i akcent ginie. W tłumaczeniu zachowuje się formę oryginału, a różnicę się odnotowuje.

Po gruzińsku imię zapisuje się zgodnie z wymową, a łacińską formę oryginału podaje się w nawiasie, aby identyfikacja była jednoznaczna. Hiszpańskiemu j odpowiada gruzińska litera ხ (kh), dlatego José to ხოსე (Khose), a nie ჯოზე (Joze), a Juan - ხუანი (Khuani). Litera h jest niema: Hernández to ერნანდესი (Ernandesi). ll i y brzmią różnie w zależności od kraju, dlatego zapisując imię Argentyńczyka, uwzględniamy także lokalną wymowę.

Jeszcze jeden szczegół: José María to imię męskie, a María José - żeńskie. Oba są imionami dwuczłonowymi i żaden z członów nie ginie w tłumaczeniu.

Hiszpański rejestr stanu cywilnego i zmiana z 2021 roku

W Hiszpanii przez lata do potwierdzania stanu rodzinnego służyła książeczka rodzinna (Libro de Familia). Gromadziła wpisy o zawarciu małżeństwa i urodzeniu dzieci.

Od 30 kwietnia 2021 roku, po wejściu w życie nowej ustawy o rejestrze stanu cywilnego, takiej książeczki już się nie wydaje. Zamiast niej z rejestru zamawia się odrębne zaświadczenia: o urodzeniu, zawarciu małżeństwa lub zgonie. Dlatego dokumenty jednej rodziny występują często w dwóch formatach - dawnej książeczki i nowych zaświadczeń. Oba są ważne.

Rejestr wydaje odpisy o różnym stopniu kompletności. Odpis zupełny (certificado literal) zawiera cały tekst wpisu i późniejsze wzmianki, na przykład o rozwodzie lub zmianie nazwiska. Odpis skrócony (certificado en extracto) zawiera tylko podstawowe fakty. Wiele urzędów wymaga odpisu zupełnego, dlatego przed tłumaczeniem sprawdzamy, który z nich Państwo mają.

Hiszpania i Ameryka Łacińska: jeden język, różne terminy

To najbardziej praktyczna trudność dokumentów hiszpańskojęzycznych. Ten sam rodzaj dokumentu ma w różnych krajach inną nazwę, a organ wydający też jest inny. W Hiszpanii rejestr stanu cywilnego jest jednolitym systemem, w Meksyku wpisy prowadzi rejestr każdego stanu, a w Argentynie - każdej prowincji.

Tabela przedstawia ogólny obraz. Nawet w obrębie jednego kraju dawne i nowe formularze mogą się różnić. W tłumaczeniu nazwę instytucji precyzuje się zgodnie z danym krajem i nie zastępuje się jej odpowiednikiem hiszpańskim. Meksykański Registro Civil nie jest odpowiednikiem hiszpańskiego, nawet jeśli nazwa jest taka sama.

Numery identyfikacyjne

W Hiszpanii numer obywatela, DNI, składa się z ośmiu cyfr i litery kontrolnej. Numer cudzoziemca, NIE, zaczyna się od litery X, Y lub Z. Wyglądają podobnie, ale należą do różnych osób i różnych statusów, a pomylenie ich w tłumaczeniu jest niedopuszczalne.

W Meksyku wiele dokumentów urzędowych zawiera CURP - 18-znakowy kod, w którym zakodowane są litery nazwiska i imienia, data urodzenia, płeć i stan urodzenia. W Chile osobę identyfikuje RUT, którego ostatni, kontrolny znak może być literą K. Nie zastępuje się jej cyfrą.

Każdy taki numer przenosi się do tłumaczenia znak po znaku, z kropkami i łącznikami, jak w oryginale. Sprawdzanie poprawności numeru nie jest zadaniem tłumacza, ale jeśli jeden i ten sam numer jest na dwóch stronach zapisany różnie, na pewno Państwu o tym powiemy.

Dokumenty edukacyjne i skale ocen

W Hiszpanii oceny wystawia się zwykle w skali od 0 do 10, a ocenie towarzyszy określenie słowne: suspenso (niedostateczny), aprobado (od 5), notable (od 7), sobresaliente (od 9), a najlepsi uczniowie otrzymują matrícula de honor. W Ameryce Łacińskiej obraz jest bardziej zróżnicowany: w Chile skala wynosi od 1 do 7, w Peru od 0 do 20, a w Meksyku i Argentynie jest to skala dziesięciopunktowa.

Ocena słowna jest częścią dokumentu i również zostaje przeniesiona do tłumaczenia słownie. W tłumaczeniu ocen nie przelicza się na system gruziński; to zadanie instytucji oceniającej. Jeśli skala jest podana w samym dokumencie, również się ją tłumaczy, aby porównanie było możliwe.

Jeśli tłumaczą Państwo gruziński dyplom do uznania w Hiszpanii (homologación lub equivalencia), wymogi co do formy tłumaczenia określają przepisy ministerstwa. Warto sprawdzić je z wyprzedzeniem, aby tłumaczenia nie trzeba było wykonywać ponownie.

Daty, kwoty i liczby

W dokumentach hiszpańskich data jest zapisywana w kolejności dzień-miesiąc-rok, tak jak po gruzińsku. Miesiąc często zapisuje się słownie, co zmniejsza niejednoznaczność, ale utrudnia odczytanie tekstu odręcznego. W aktach notarialnych datę i kwotę zapisuje się czasem w całości słownie i w takiej samej formie się je tłumaczy.

Przy liczbach jest jedna pułapka. W Hiszpanii i większości krajów Ameryki Południowej część dziesiętną oddziela się przecinkiem, a tysiące - kropką: 1.250,50 oznacza tysiąc dwieście pięćdziesiąt i pięćdziesiąt centów. W Meksyku jest odwrotnie, jak w języku angielskim. Dlatego przenosząc kwotę z wyciągu bankowego lub zaświadczenia o wynagrodzeniu, najpierw ustalamy, z jakiego kraju pochodzi zapis.

Dokumenty medyczne

Hiszpańskie teksty medyczne zawierają wiele skrótów, a niektóre z nich są lustrzanymi formami angielskich: VIH to odpowiednik angielskiego HIV, a SIDA - AIDS. Kto o tym nie wie, łatwo może się pomylić.

Nazwy handlowe leków różnią się w zależności od kraju. W tłumaczeniu nazwa handlowa pozostaje taka jak w dokumencie i nie zastępuje się jej odpowiednikiem dostępnym na rynku gruzińskim. Dawki, jednostki i wartości laboratoryjne przenosi się z dokładnością oryginału, łącznie z przecinkami i kropkami.

Tłumaczenie z gruzińskiego na hiszpański

W przeciwnym kierunku główną kwestią jest zapis gruzińskich imion i nazwisk. Jeśli w paszporcie istnieje już forma łacińska, w tłumaczeniu stosuje się właśnie ją. Tworzenie nowego wariantu w hiszpańskiej pisowni prowadzi do niezgodności z innymi dokumentami.

Gruziński dokument zawiera jedno nazwisko, natomiast hiszpańskie formularze mają często pola na dwa nazwiska. Drugiego pola nie wypełnia się wymyślonymi danymi; tłumaczenie odzwierciedla oryginał. Osobną kwestią jest imię odojcowskie (imię ojca), które często występuje w gruzińskich dokumentach. Hiszpańskie formularze nie mają takiego pola, a w tłumaczeniu trafia ono do rubryki imienia ojca (nombre del padre), a nie jako drugie nazwisko.

Gruziński numer osobowy ma 11 cyfr i przenosi się go do tłumaczenia bez zmian. Ta sama zasada dotyczy gruzińskich instytucji: jeśli organizacja ma oficjalną nazwę obcojęzyczną, stosuje się właśnie tę nazwę.

Dokumenty notarialne i sądowe

W krajach hiszpańskojęzycznych akt notarialny (escritura pública) jest długim dokumentem. Zawiera formalny wstęp, pełną identyfikację stron, samo porozumienie i część poświadczającą notariusza. Częste jest jedno zdanie, które ciągnie się przez pół strony i łączy kilka konstrukcji podrzędnych.

W tłumaczeniu najważniejsze jest, aby nie zgubić powiązań prawnych: kto co robi, w czyim imieniu, pod jakim warunkiem i na jaki okres. W pełnomocnictwie (poder notarial) jest to szczególnie ważne, ponieważ jedno pominięte umocowanie staje się powodem odmowy w banku lub w rejestrze.

Dokumenty sądowe zawierają sygnatury spraw, nazwy instancji i terminy procesowe. Hiszpański Juzgado de Primera Instancia nie jest automatycznym odpowiednikiem gruzińskiego sądu rejonowego, dlatego nazwę tłumaczy się zgodnie z systemem kraju, w którym dokument został wydany. Pieczęć notariusza, numer w rejestrze i formuła poświadczenia zostają w tłumaczeniu oddane w całości.

Dokumenty konsularne i imigracyjne

W sprawach konsularnych i imigracyjnych najczęściej występują zaświadczenia o niekaralności, stanie rodzinnym i miejscu zamieszkania. Takie zaświadczenia mają okres ważności, który często jest podany w samym dokumencie albo wynika z przepisów urzędu przyjmującego. W tłumaczeniu datę wydania i okres ważności oddaje się bez zmian.

W Hiszpanii zaświadczenie o zameldowaniu w miejscu zamieszkania (certificado de empadronamiento) wydaje gmina. Często myli się je z odpisem z rejestru stanu cywilnego, choć potwierdza zupełnie inny fakt: gdzie Państwo mieszkają, a nie kim Państwo są. Do potwierdzenia stanu rodzinnego służy odrębne zaświadczenie - fe de vida y estado.

Dlatego przed tłumaczeniem sprawdzamy, jakie dokładnie zaświadczenie Państwo mają i co ono potwierdza. Często oszczędza to Państwu tłumaczenia niewłaściwego dokumentu i ponownej zapłaty.

Jak zamówić tłumaczenie z hiszpańskiego

1. Prosimy sfotografować lub zeskanować dokument ze wszystkimi stronami, łącznie z pieczęciami i apostille. Zdjęcie musi być wyraźne, a krawędzie nie mogą być ucięte.
2. Prosimy zadzwonić pod numer 501 113 200 lub napisać do nas i podać, gdzie złożą Państwo tłumaczenie. Od tego zależy forma uwierzytelnienia.
3. Ustalamy kraj i rodzaj dokumentu oraz podajemy cenę i termin realizacji. Cena zależy od liczby stron, złożoności tekstu i pilności.
4. Aby potwierdzić imiona i nazwiska, możemy poprosić o kopię paszportu, tak aby forma łacińska była taka sama we wszystkich dokumentach.
5. Po zakończeniu tłumaczenia w razie potrzeby organizujemy poświadczenie notarialne i przekazujemy Państwu gotowy dokument.

Najczęściej zadawane pytania