Notarialne poświadczenie umowy - forma, dokumenty, rejestr i cena

Krótka odpowiedź: czy każdą umowę trzeba poświadczyć notarialnie?

Notarialnego poświadczenia umowy dokonuje uprawniony notariusz. TARGMANEBI nie jest kancelarią notarialną i nie poświadcza umów we własnym zakresie. Jesteśmy centrum obsługi dokumentów i tłumaczeń: z wyprzedzeniem zbieramy dokumenty, sprawdzamy szczegóły techniczne, przygotowujemy tłumaczenie, planujemy udział tłumacza ustnego i organizujemy procedurę u uprawnionego notariusza. Prawną ocenę tekstu i ryzyk złożonej transakcji przeprowadza notariusz lub właściwy prawnik. Adres: aleja Dawida Aghmashenebeli 118, Tbilisi; telefon: 501 11 32 00.

Spis treści

1. Trzy praktyczne formy umowy
2. Akt publiczny a poświadczenie samego podpisu
3. Sprzedaż nieruchomości
4. Umowa darowizny
5. Umowa pożyczki
6. Pożyczka i hipoteka - zasada obowiązująca w 2026 roku
7. Podział majątku i inne transakcje
8. Potrzebne dokumenty
9. Procedura krok po kroku
10. Cena notarialnego poświadczenia
11. Umowy online i w języku obcym
12. Najczęściej zadawane pytania

Trzy praktyczne formy umowy

W mowie potocznej określenie "umowa notarialna" obejmuje kilka różnych czynności. Klient może mieć na myśli akt publiczny sporządzony przez notariusza, poświadczenie podpisów stron na prywatnym tekście lub pisemną transakcję przeznaczoną do rejestru. Z zewnątrz każdy z tych dokumentów może mieć pieczęć, ale zakres weryfikacji i skutek prawny nie są takie same.

Dobrym przykładem jest przeniesienie własności nieruchomości. Prawo wymaga pisemnej transakcji i wpisu prawa do rejestru, ale nie oznacza to automatycznie, że każda sprzedaż musi zostać zawarta w formie aktu publicznego. Z drugiej strony w 2026 roku szczególny wymóg notarialny dotyczy hipoteki ustanawianej w celu zabezpieczenia wierzytelności z umowy pożyczki - z wyjątkiem wymienionych w ustawie instytucji finansowych. Właśnie dlatego nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi dla wszystkich umów.

Czym różni się poświadczenie transakcji od potwierdzenia samych podpisów?

Formę aktu publicznego stosuje się wtedy, gdy forma notarialna jest obowiązkowa z mocy prawa lub gdy strony chcą pełnego udziału notariusza. Notariusz ustala tożsamość uczestników oraz sprawdza umocowanie przedstawiciela, zdolność stron do czynności prawnych i rzeczywistość ich woli. Upewnia się, że tekst właściwie oddaje porozumienie i jest zgodny z prawem, oraz wyjaśnia stronom możliwe skutki prawne.

Przy poświadczaniu podpisów na akcie prywatnym zakres weryfikacji jest wąski. Notariusz sprawdza tożsamość i zdolność do czynności prawnych oraz potwierdza podpis, ale nie ponosi takiej samej odpowiedzialności za pełną zgodność prywatnego tekstu z prawem ani za pełne i dokładne oddanie woli strony. Inaczej niż przy akcie publicznym, przy poświadczaniu podpisu prywatnego nie jest też obowiązkowe sprawdzenie umocowania przedstawiciela.

Wyboru nie należy dokonywać wyłącznie na podstawie ceny. Jeśli ktoś sprzedaje nieruchomość na podstawie pełnomocnictwa, jeśli zabezpieczana jest duża pożyczka, jeśli transakcja dotyczy majątku małoletniego, jeśli warunki są złożone albo zaufanie między stronami jest ograniczone, dodatkowa weryfikacja jest niezbędna. Notarialny akt publiczny zmniejsza ryzyko, ale żadna forma nie jest bezwzględną gwarancją ekonomicznego powodzenia transakcji ani tego, że nie dojdzie później do sporu.

Poświadczenie umowy sprzedaży nieruchomości

Zgodnie z art. 183 Kodeksu cywilnego Gruzji do nabycia nieruchomości potrzebne są dwa główne elementy: pisemna transakcja oraz wpis do Rejestru Publicznego, na rzecz nabywcy, prawa własności określonego tą transakcją. Własność nie przechodzi przez samo zapłacenie pieniędzy, przekazanie kluczy czy przybicie pieczęci na umowie, jeśli wymagany przez prawo wpis nie został dokonany.

Na pisemnej transakcji składanej do rejestru w trybie przewidzianym przez prawo musi zostać poświadczona albo sama transakcja, albo autentyczność podpisów jej stron. Wyjątkiem jest sytuacja, w której strony podpisują transakcję bezpośrednio w obecności upoważnionego pracownika organu rejestrującego. W związku z tym stwierdzenie "każda sprzedaż nieruchomości jest obowiązkowo notarialna" jest zbyt szerokie; prawidłowo poświadczony dokument i wpis pozostają jednak niezbędnymi ogniwami łańcucha.

Tekst umowy sprzedaży musi dokładnie określać kod katastralny i opis nieruchomości, sprzedającego i kupującego, cenę, sposób i termin zapłaty, chwilę przejścia własności, faktyczne wydanie nieruchomości, obciążenia, zobowiązania z tytułu mediów lub inne oraz uzgodnioną przez strony odpowiedzialność. Szczególnie precyzyjnych sformułowań wymagają przelew bankowy, zaliczka, zadatek lub płatność w ratach.

Przed podpisaniem trzeba przeanalizować aktualny wyciąg dotyczący nieruchomości: kto jest wpisanym właścicielem i czy istnieje hipoteka, zajęcie, prawo użytkowania lub inne wpisane obciążenie? Jeśli nieruchomość sprzedaje przedstawiciel, w przypadku aktu publicznego notariusz sprawdza ważność pełnomocnictwa i granice umocowania. Przy rozporządzaniu nieruchomością należącą do małoletniego Kodeks cywilny przewiduje kierowanie się dobrem dziecka i zgodę sądu.

Pieniądze, zadatek i wpis prawa własności

Strony muszą wyraźnie odróżnić przedpłatę, zadatek, zaliczkę i ostateczne rozliczenie. Niewłaściwe użycie tych słów prowadzi do innego skutku w razie naruszenia umowy. Przed wizytą u notariusza prosimy ustalić, kiedy i na jaki rachunek zostaną przelane pieniądze, kto złoży wniosek o wpis i co się stanie, jeśli rejestr nie będzie mógł wpisać prawa.

Notarialne sporządzenie umowy darowizny

Darowizna jest transakcją nieodpłatną: darczyńca przenosi rzecz na własność obdarowanego, a obdarowany się na to zgadza. Darowizna rzeczy ruchomej jest z reguły związana z chwilą jej wydania. Darowiznę nieruchomości uważa się natomiast za zawartą dopiero z chwilą wpisu do Rejestru Publicznego prawa własności określonego umową.

Dlatego przy darowiźnie mieszkania, działki lub innej nieruchomości samo porozumienie między członkami rodziny ani podpis złożony u notariusza nie są wystarczającym ostatecznym krokiem. Potrzebna jest pisemna transakcja, właściwe poświadczenie i wpis. Tekst musi określać nieruchomość, nieodpłatny charakter, zgodę stron, warunki przeniesienia oraz - jeśli występuje - dopuszczalny przez prawo cel lub warunek.

Darowizna ma własne szczególne skutki prawne. Prawo przewiduje konkretne przypadki, w których darowizna jest niedopuszczalna lub może zostać odwołana, w tym zasady związane z rażącą niewdzięcznością albo ciężkim położeniem darczyńcy. Dlatego darowizny nie należy wykorzystywać jedynie jako "sprzedaży za zero". Strony muszą rozumieć, czy rzeczywiście dokonują nieodpłatnego przeniesienia, czy próbują ukryć inne porozumienie gospodarcze.

Umowa pożyczki - ustna, pisemna czy notarialna?

Zgodnie z Kodeksem cywilnym na podstawie umowy pożyczki pożyczkodawca przenosi na własność pożyczkobiorcy pieniądze lub inne rzeczy oznaczone co do gatunku, a pożyczkobiorca zobowiązuje się zwrócić rzeczy tego samego rodzaju, jakości i w tej samej ilości. Prawo wprost stanowi, że umowę pożyczki można zawrzeć ustnie, a forma pisemna może zostać zastosowana w drodze porozumienia stron.

Nie oznacza to, że ustna pożyczka dużej kwoty to dobra praktyka. Ważności ustnej umowy nie można wykazać wyłącznie zeznaniami świadków. Dokument pisemny powinien określać kwotę i walutę, sposób przekazania, termin i harmonogram spłaty, odsetki, karę umowną, wcześniejszą spłatę, zasady doręczania zawiadomień, zabezpieczenie i sposób rozstrzygania sporów. Odrębne znaczenie ma także dowód faktycznego przekazania pieniędzy.

Forma aktu publicznego pomaga stronom zrozumieć warunki i uporządkować dowody, ale pieczęć notarialna ani nie tworzy wypłacalności, ani nie zamienia niezabezpieczonej pożyczki w zabezpieczoną wierzytelność. Jeśli wierzyciel potrzebuje zabezpieczenia na majątku, powinien rozważyć hipotekę, zastaw, poręczenie lub inny odpowiedni mechanizm. Przy konkretnym ryzyku niezbędna jest porada prawna.

Do oprocentowanej pożyczki mają zastosowanie limity i szczególne zasady określone w ustawie. W pożyczce zabezpieczonej hipoteką trzeba wskazać uzgodnioną miesięczną stopę procentową; Kodeks cywilny ustala też górny limit efektywnej rocznej stopy procentowej. Zgodność stopy i warunków ekonomicznych z obowiązującymi przepisami musi sprawdzić notariusz lub prawnik w dniu zawarcia transakcji.

Umowa pożyczki i hipoteki - zasada obowiązująca w 2026 roku

Hipoteka nabiera mocy prawnej z chwilą wpisu do Rejestru Publicznego. Umowa musi jasno wskazywać właściciela nieruchomości, wierzyciela hipotecznego oraz - jeśli jest to inna osoba - przewidywanego dłużnika. Strony określają również wysokość zabezpieczonej wierzytelności, odsetki, termin spełnienia świadczenia i pozostałe uzgodnione warunki.

Artykuł 289 Kodeksu cywilnego w brzmieniu obowiązującym na dzień 27 sierpnia 2026 roku wprost przewiduje, że umowa hipoteki zawarta w celu zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki musi zostać poświadczona przez notariusza. Notariusz wyjaśnia stronom skutki prawne naruszenia zobowiązań z umowy pożyczki i hipoteki oraz zapewnia przeprowadzenie procedur niezbędnych do wpisu hipoteki do Rejestru Publicznego.

Ustawa przewiduje też wyjątek: ten obowiązkowy wymóg notarialny nie dotyczy hipoteki ustanawianej w celu zabezpieczenia wierzytelności banku komercyjnego, mikrobanku, organizacji mikrofinansowej, niebankowej instytucji depozytowej - kasy kredytowej (credit union) - ani funduszu inwestycyjnego posiadającego zezwolenie lub zarejestrowanego zgodnie z prawem. Status konkretnego wierzyciela i obowiązujące brzmienie przepisu trzeba sprawdzić w dniu podpisania.

Hipoteka jest zabezpieczeniem, a nie bezpośrednim przeniesieniem własności. W umowie kluczowe jest precyzyjne określenie wierzytelności głównej, nieruchomości, pierwszeństwa, skutków naruszenia, sposobu egzekucji i kosztów. Zabezpieczenie prywatnej pożyczki nieruchomością mieszkalną to transakcja wysokiego ryzyka; strony nie powinny podpisywać dokumentu bez przeczytania tylko ze względu na cenę lub szybkie otrzymanie pieniędzy.

Podział majątku, porozumienia współwłaścicieli i inne transakcje

Umowę o podział majątku stosuje się wtedy, gdy współwłaściciele chcą wydzielić ze wspólnej nieruchomości konkretne części, zmienić udziały lub ustanowić odrębne prawa. Jeśli porozumienie dotyczy nieruchomości wpisanej do rejestru, samo podpisanie tekstu nie zakończy sprawy - potrzebne będą podstawy katastralne i techniczne oraz właściwy wpis praw do Rejestru Publicznego.

Faktyczny podział działki lub budynku może wymagać rysunku pomiarowego, wydzielenia nowych jednostek katastralnych, danych budowlanych lub gminnych oraz udziału każdej osoby, której przysługują prawa. Samo ustalenie zasad korzystania między współwłaścicielami i prawny podział własności to nie to samo. Tekst musi dokładnie określać, jakiego rezultatu chcą strony.

W formie notarialnej można zawrzeć także umowę zamiany, zastawu, umowę przedwstępną, aneks, uznanie długu, porozumienie o wygaśnięciu zobowiązania, umowę wspólników lub inną transakcję prywatną, jeśli prawo to dopuszcza lub strony chcą ochrony, jaką daje akt publiczny. Każda z nich ma własne istotne warunki. Zmiana dawnej umowy musi zachować formę wymaganą przez prawo lub przez pierwotne porozumienie.

Umowa z udziałem przedstawiciela

Przedstawiciel może podpisać umowę w imieniu strony, jeśli jego pełnomocnictwo zawiera umocowanie wystarczające do konkretnej czynności. Przy sporządzaniu aktu publicznego notariusz sprawdza granice reprezentacji. Przy transakcji dotyczącej nieruchomości często konieczne jest, aby pełnomocnictwo wprost wskazywało zbycie lub nabycie, konkretną nieruchomość, uzgodnienie ceny i rozliczenia, złożenie wniosku do rejestru oraz prawo do odbioru pieniędzy.

Ogólne sformułowanie w rodzaju "załatwianie wszystkich spraw" może nie wystarczyć do konkretnej transakcji. Pełnomocnictwo wystawione za granicą może wymagać apostille lub legalizacji oraz tłumaczenia na język gruziński. Warto też sprawdzić jego termin ważności, odwołanie, substytucję oraz to, czy umocowanie rzeczywiście obejmuje obciążenie nieruchomości lub jej nieodpłatne przeniesienie.

Jakie dokumenty są potrzebne do notarialnego poświadczenia umowy?

Dokładna lista zależy od rodzaju transakcji. Sprzedaż mieszkania, prywatna pożyczka i hipoteka ustanawiana na nieruchomości przez spółkę wymagają różnych dowodów. Zdjęcie lub plik PDF przesłane z wyprzedzeniem pomagają nam skompletować pakiet, ale notariusz może zażądać oryginału, poświadczonej kopii lub dokumentu elektronicznego, który da się zweryfikować w publicznej bazie danych.

Udział osoby prawnej niebędącej rezydentem prosimy zaplanować z wyprzedzeniem. Dokument rejestracyjny lub dokument przedstawicielstwa wydany przez właściwy organ obcego państwa może wymagać apostille/legalizacji i złożenia w terminie dopuszczalnym przez prawo. Nazwa spółki, numer identyfikacyjny, forma prawna i stanowisko osoby podpisującej muszą w tłumaczeniu dokładnie odpowiadać oryginałowi.

Jak przebiega procedura - 6 etapów

Ile kosztuje notarialne poświadczenie umowy?

W formie aktu publicznego opłatę notarialną za transakcję, która ma wartość, oblicza się według progresywnej formuły. Oznacza to, że nie wystarczy pomnożyć ceny nieruchomości przez jeden procent - każdy przedział ma własną kwotę bazową oraz procent od nadwyżki ponad próg. Opłaty opublikowane przez Izbę Notarialną Gruzji (Notary Chamber of Georgia) według stanu na 27 sierpnia 2026 roku są następujące:

Jeśli forma notarialna jest z mocy prawa obowiązkowa dla ważności transakcji, to zgodnie z wyjaśnieniem na oficjalnej stronie opłatę można ustalić wyłącznie w określonym trybie. Jeśli forma notarialna nie jest obowiązkowa, opłatę można ustalić w ten sam sposób lub w drodze porozumienia między notariuszem a osobą zainteresowaną. Dla czynności, która nie ma wartości, lub dla określonej czynności może być stosowany także inny sposób.

Poza szczególnym wyjątkiem dotyczącym poświadczenia zgodności kopii z oryginałem opłata podstawowa zwiększa się o 5 GEL za rejestrację czynności w elektronicznym rejestrze notarialnym, wraz z VAT. U notariusza będącego płatnikiem VAT do opłaty notarialnej dolicza się VAT. Przygotowanie projektu, porada prawna, prace techniczne, kopie, tłumaczenie, tłumacz ustny, usługi Rejestru Publicznego, apostille i kurier mogą być liczone jako odrębne składniki.

Aby poznać dokładną cenę, prosimy przesłać nam rodzaj transakcji, wartość nieruchomości lub wierzytelności, liczbę uczestników, języki dokumentów i oczekiwany termin. Czasem najniższa "cena u notariusza" obejmuje tylko jeden składnik i nie zawiera rejestru ani projektu. Pisemna kalkulacja przygotowana z wyprzedzeniem ogranicza nieporozumienia.

Umowy online i w języku obcym oraz strona przebywająca za granicą

Według oficjalnego wyjaśnienia Izby Notarialnej Gruzji poświadczenie umowy online różni się od pełnomocnictwa online. Jest możliwe wyłącznie na terytorium Gruzji, przy udziale dwóch lub więcej notariuszy. Każda strona stawia się w dogodnej dla siebie kancelarii notarialnej, notariusze łączą się ze sobą za pomocą bezpośredniego połączenia, a sporządza się tyle aktów notarialnych, ilu notariuszy uczestniczy w czynności.

Oznacza to, że strona nie może dołączyć do tego modelu po prostu telefonicznie z domu lub z zagranicy. Na przykład jedna strona może stawić się u notariusza w Batumi, a druga w Tbilisi. Jeśli ktoś przebywa za granicą, alternatywą jest sporządzenie pełnomocnictwa dla przedstawiciela, sporządzenie dokumentu przed miejscowym notariuszem z apostille/legalizacją lub skorzystanie z konsulatu. Prosimy zapoznać się z pełnymi warunkami notariusza online.

Strona zagraniczna i udział tłumacza ustnego

Cudzoziemiec może co do zasady zawrzeć umowę w Gruzji z ważnym paszportem do wyjazdów zagranicznych, choć w odniesieniu do określonych nieruchomości i obywatelstwa mogą obowiązywać szczególne ograniczenia. Jeśli strona nie mówi po gruzińsku, notariusz musi upewnić się, że rzeczywiście rozumie ona treść i skutki; w tym celu do procedury włącza się tłumacz ustny.

W akcie dwujęzycznym imiona i nazwiska, numery, kwoty, kod katastralny i każdy istotny warunek muszą dokładnie zgadzać się w obu tekstach. Ważne może być także wskazanie, która wersja językowa ma pierwszeństwo. TARGMANEBI z wyprzedzeniem przygotowuje tłumaczenie, sprawdza transliterację i uzgadnia z notariuszem formę udziału tłumacza ustnego.

Umowa do użytku za granicą

Gdy gruziński akt notarialny jest składany za granicą, może być potrzebne apostille lub legalizacja oraz pełne tłumaczenie na język odbiorcy. Poświadczenie umowy, wpis prawa do rejestru i dopełnienie formalności związanych z międzynarodowym uznaniem dokumentu to odrębne etapy. Pisemny wymóg państwa docelowego i instytucji przyjmującej zawsze warto uzyskać z wyprzedzeniem.

12 błędów, których należy unikać przed transakcją

1. Traktowanie każdej umowy jako "notarialnej". Najpierw trzeba ustalić, czy potrzebny jest akt publiczny, poświadczenie podpisu, rejestr czy ich połączenie.
2. Pominięcie etapu rejestracji. Własność nieruchomości i hipoteka w odpowiednich przypadkach nabierają mocy poprzez wpis.
3. Poleganie wyłącznie na starym wyciągu. Właściciela nieruchomości i obciążenia trzeba sprawdzić ponownie przed podpisaniem.
4. Niejasna cena i tryb zapłaty. Prosimy wskazać kwotę, walutę, rachunek, termin, dowód przelewu i powiązanie z wpisem.
5. Mylenie zaliczki z zadatkiem. Te pojęcia mogą mieć różne skutki w razie naruszenia umowy.
6. Niesprawdzenie umocowania przedstawiciela. Pełnomocnictwo musi obejmować konkretną transakcję i ważne czynności.
7. Brak dowodu przekazania pożyczki. Umowa i faktyczne przekazanie pieniędzy to dwie różne rzeczy do udowodnienia.
8. Mylenie zabezpieczenia z przeniesieniem własności. Hipoteka nie jest bezpośrednią sprzedażą nieruchomości.
9. Zbyt późne rozpoznanie potrzeb językowych strony zagranicznej. Tłumacza ustnego i tekst dwujęzyczny prosimy zaplanować z wyprzedzeniem.
10. Nieaktualne dokumenty spółki zagranicznej. Apostille, tłumaczenie, aktualność dokumentów i umocowanie osoby podpisującej trzeba sprawdzić z wyprzedzeniem.
11. Liczenie wyłącznie podstawowej opłaty notarialnej. Pełna cena może obejmować projekt, rejestr, VAT, tłumaczenie i prace techniczne.
12. Podpisywanie bez czytania. Mimo wyjaśnień notariusza każda strona musi sama porównać imiona i nazwiska, kwoty, terminy i odpowiedzialność.

Dlaczego warto przygotować transakcję z TARGMANEBI?

W procesie zawierania umowy tłumaczenie i przygotowanie techniczne są często równie ważne jak spotkanie z notariuszem. Błąd w jednej cyfrze, kodzie katastralnym, walucie, pisowni z paszportu lub nazwisku przedstawiciela może oznaczać ponowne sporządzanie dokumentu lub wstrzymanie postępowania w rejestrze. Przed wizytą porządkujemy dokumenty i z wyprzedzeniem szukamy niezgodności.

Dla strony zagranicznej przygotowujemy tekst gruziński lub dwujęzyczny, porównujemy transliterację z paszportu, planujemy udział tłumacza ustnego i sprawdzamy, czy dokument zagraniczny wymaga apostille. Jeśli w transakcji uczestniczy strona z innego miasta, oceniamy możliwość formy online z udziałem dwóch notariuszy lub drogę przez pełnomocnictwo.

Naszą rolą jest organizacja, a nie podejmowanie decyzji prawnych w imieniu stron. Wspólnie z notariuszem oraz - w razie potrzeby - niezależnym prawnikiem dbamy o to, aby procedura rozpoczęła się z właściwymi dokumentami. Przy transakcji o szczególnie wysokiej wartości, zabezpieczonej hipoteką lub z udziałem spółki zagranicznej każda strona powinna rozważyć także niezależną poradę specjalisty.

Jak się z nami skontaktować?

Prosimy zadzwonić pod numer 501 11 32 00 lub napisać do nas na WhatsAppie. W pierwszej wiadomości prosimy podać: rodzaj umowy, nieruchomość lub kwotę, liczbę i obywatelstwo uczestników, czy występuje przedstawiciel, potrzebny język, termin oraz miejsce, w którym rezultat ma zostać zarejestrowany lub użyty.

Nasz adres to aleja Dawida Aghmashenebeli 118, Tbilisi. Jeśli planują Państwo transakcję dotyczącą nieruchomości lub spółki, prosimy nie przychodzić z samym paszportem - najpierw prosimy przesłać nam wyciąg, pełnomocnictwo, dokumenty spółki i ewentualny istniejący projekt. Po wstępnej ocenie powiemy, jakie oryginały zabrać i który uczestnik musi się stawić.

Najczęściej zadawane pytania o notarialne poświadczenie umów

Oficjalne źródła i granice odpowiedzialności

Strona została zaktualizowana 27 sierpnia 2026 roku. Kwestie nabycia własności nieruchomości, składania transakcji do rejestru, zawarcia darowizny, formy pożyczki, wpisu hipoteki oraz wymogu notarialnego dla hipoteki zabezpieczającej pożyczkę sprawdzono w obowiązującym Kodeksie cywilnym Gruzji.

Różnica między aktem publicznym a prywatnym, zakres weryfikacji przez notariusza, reprezentacja i wymogi formalne dotyczące dokumentów opierają się na obowiązującej Instrukcji "O trybie dokonywania czynności notarialnych". Progresywną opłatę zależną od wartości, opłatę rejestrową i VAT sprawdzono w aktualnym taryfikatorze Izby Notarialnej.

Zasadę sporządzania umowy online z udziałem dwóch lub więcej notariuszy sprawdzono na oficjalnej stronie Izby Notarialnej - "Umowa". Ta strona jest ogólnym przewodnikiem, a nie indywidualną opinią prawną. Formę konkretnej transakcji, jej dopuszczalność, dokumenty, podatki i skutek wpisu prosimy sprawdzić u uprawnionego notariusza, w rejestrze oraz - w razie potrzeby - u prawnika.