Poświadczenie notarialne czy apostille - na czym polega różnica

Najdroższy błąd, z którym spotykamy się co tydzień, wygląda tak: ktoś przetłumaczył dokument, poświadczył go notarialnie, zawiózł za granicę i tam usłyszał, że bez apostille ten papier nic nie znaczy. Albo odwrotnie - umieścił apostille na gruzińskim oryginale, następnie go przetłumaczył, a państwo przyjmujące zażądało dodatkowo poświadczenia tłumaczenia.

W obu przypadkach problemem nie jest jakość tłumaczenia, lecz kolejność czynności. Ta strona wyjaśnia tę kolejność i podpowiada, jakie pytanie zadać, zanim wydadzą Państwo pierwsze lari.

Co poświadcza każda z nich

Obie są instrumentami zaufania, ale odpowiadają na różne pytania.

Której procedury Państwo potrzebują i kiedy

Kolejność - tu najczęściej popełnia się błędy

W przypadku gruzińskiego dokumentu, który ma trafić za granicę, prawidłowa kolejność wygląda zwykle tak: najpierw oryginał, następnie apostille na oryginale, potem tłumaczenie - już opatrzonego apostille dokumentu - i na końcu poświadczenie notarialne tłumaczenia.

Ta kolejność ma znaczenie, ponieważ sama pieczęć apostille jest blokiem tekstu, który staje się częścią dokumentu. Jeśli najpierw przetłumaczą Państwo dokument, a apostille umieszczą później, pieczęć nie znajdzie się w tłumaczeniu, a instytucja przyjmująca zobaczy dokument, którego część uwierzytelniająca jest w języku dla niej niezrozumiałym.

Istnieją wyjątki, które zależą od państwa. Niektóre wymagają podwójnej apostille - jednej na oryginale, a drugiej na tłumaczeniu poświadczonym notarialnie. Inne postępują odwrotnie: tłumaczenie wykonują na własnym terytorium, a od nas oczekują wyłącznie oryginału z apostille.

Dlatego jedynym wiarygodnym źródłem w tej kwestii jest pisemny wymóg instytucji przyjmującej: strona internetowa konsulatu, instrukcja uczelni lub pismo pracodawcy. Prosimy przesłać nam ten tekst, a bezpłatnie, jeszcze przed rozpoczęciem, wskażemy właściwą kolejność.

Kto za co odpowiada

Apostille wydaje państwo, a nie biuro tłumaczeń. W Gruzji jest to Dom Sprawiedliwości i właściwe organy. Nasza rola ma tu charakter organizacyjny: sprawdzamy, czy dokument w obecnym stanie nadaje się do apostille, a jeśli Państwo sobie tego życzą, przeprowadzamy procedurę w Państwa imieniu na podstawie pełnomocnictwa.

Poświadczenie notarialne odbywa się u notariusza, który poświadcza podpis tłumacza. Oznacza to, że odpowiedzialność za treść tłumaczenia spoczywa na biurze i wskazanym z nazwiska tłumaczu - i właśnie dlatego mamy etap redakcji, na którym liczby i nazwiska porównuje się z oryginałem.

Przygotowanie tłumaczenia to w całości nasza praca. Rozróżnienie tych trzech ról przydaje się w praktyce, gdy coś pójdzie nie tak: jeśli odmówiono apostille, przyczyna tkwi w dokumencie; jeśli odmówił notariusz, chodzi o kwestię formalną; jeśli urząd odrzucił dokument z powodu treści, odpowiedzialność jest nasza, a poprawka jest bezpłatna.

Terminy i planowanie

Pod względem czasu te procedury bardzo się różnią i właśnie tu najczęściej sypią się plany.

Praktyczna rada: jeśli mają Państwo ustaloną datę w konsulacie lub na uczelni, prosimy planować wstecz. Najpierw policzyć czas na apostille, potem na notariusza, potem na tłumaczenie - i zacząć kilka dni przed tak wyliczonym terminem.

Co zrobić krok po kroku

Cena

Cenę tłumaczenia uzgadniamy po zapoznaniu się z materiałem; zależy ona od języka, objętości i dziedziny. Poświadczenie notarialne to osobny składnik, oparty na taryfie notarialnej, która jest określona przez gruzińskie prawo i jednakowa u każdego notariusza. Opłatę państwową za apostille ustala Dom Sprawiedliwości i zależy ona od tego, jak szybko potrzebują Państwo dokumentu.

Te trzy kwoty są od siebie niezależne, a my podajemy wszystkie trzy z góry, w jednej odpowiedzi - aby nie znaleźli się Państwo w sytuacji, w której po opłaceniu tłumaczenia okazuje się, że połowa budżetu jest potrzebna na opłaty państwowe. Aktualne orientacyjne informacje na stronie ceny tłumaczeń.

Najczęściej zadawane pytania

Powiązane strony