Noter tercümeyi onaylamayı reddederse ne yapmalı?

Bu yazının tek bir amacı var: bu durumun sizin başınıza gelmemesi. Aşağıda uygulamada karşılaştığımız somut nedenleri ve bir dakika süren, size boşa geçecek bir günü kazandıran bir kontrol listesini bulacaksınız.

Nedenlere geçmeden önce bir şeyin netleşmesi gerekir: noter aslında neyi onaylar? Bu sorunun yanlış anlaşılması başlı başına pek çok sorunun kaynağıdır.

Noter aslında neyi onaylar?

Noter onaylı tercüme, noterin tercümanın imzasının gerçekliğini onayladığı tercümedir. Tam ifade budur ve bunu anlamak pek çok şeyi açıklar.

Noter tercümenin doğru olup olmadığını kontrol etmez. Tercümenin dilini hiç bilmiyor da olabilir. Onun görevi, bu belgenin kimliğini tespit ettiği belirli ve yetkin bir kişi tarafından imzalandığını onaylamaktır.

Bu yüzden tercümenin içeriğine ilişkin sorumluluk büroda ve tercümanda kalır - ve sayıların ve isimlerin asılla karşılaştırıldığı zorunlu bir editör aşamamızın olmasının nedeni de tam olarak budur.

Aynı nedenle: noterde bulunmanız gerekmez. İmzayı siz değil, tercüman atar. Sizin bulunmanız yalnızca belgeyi bizzat siz imzalıyorsanız gerekir - vekâletname veya muvafakatname söz konusu olduğunda.

Noterin gerçekten ihtiyaç duyduğu şey belgenin aslıdır. Ve ret nedenlerinin neredeyse tamamı tam olarak asıl belgeyle ilgilidir.

Noterin reddetmesinin sekiz nedeni

Yabancı belgeler - ayrı bir durum

Yurt dışından getirilmiş bir belgede ret nedeni neredeyse her zaman aynıdır: belgede apostil veya konsolosluk tasdiki yoktur.

Mantık basittir. Bir Gürcü makamının, örneğin bir Yunan belediyesinin mührünün gerçek olup olmadığını tespit etme imkânı yoktur. Bu yüzden belgeyi düzenleyen ülkenin kendisinin verdiği bir onay gerekir - işte bu apostildir.

Pek çok kişiyi geciktiren kritik bir ayrıntı: apostil yalnızca belgeyi düzenleyen ülkede konur. Alman belgesine Almanya’da, Türk belgesine Türkiye’de. İş ne kadar acil olursa olsun, bunu Gürcistan’da yapmak imkânsızdır.

Dolayısıyla Gürcü belgeye apostil Gürcistan’da, yabancı belgeye ise onu düzenleyen ülkede konur. Yabancı bir belgeyi getiriyorsanız, apostilini yola çıkmadan önce orada halledin. Yurt dışındaysanız ve Gürcü bir belgenin apostile ihtiyacı varsa, yol bir vekâletnamedir: işlemi Gürcistan’da yetkili bir temsilci ya da biz yürütürüz. Biz yalnızca Gürcistan’da çalışırız; bu yüzden yabancı bir belgenin apostilini, belgeyi düzenleyen ülkede siz ya da oradaki bir temsilciniz alır.

Sizin durumunuzda hangisinin gerektiğine dair ayrıntılı açıklama: apostil mi, konsolosluk tasdiki mi.

Her şeyi değiştiren beş dakikalık kontrol

Tercümeyi sipariş etmeden önce belgenizi bu listeden geçirin. Birkaç dakika sürer ve çoğu zaman sizi tüm döngüyü baştan yaşamaktan kurtarır.

1. Belgenin aslı elinizde mi? Tarama değil, fotokopi değil, fotoğraf değil - fiziksel asıl. Değilse önce düzenleyen makamdan yeni bir kayıt örneği alın.

2. Her şey okunaklı mı? Metin, mühürler, imzalar, tarihler. Herhangi bir yer yıpranmış veya silikse noter reddedebilir.

3. Lamine edilmiş mi? Evetse önce yeni bir nüsha alın. Lamine bir belgeyle işlem çoğu zaman imkânsızdır.

4. Arka yüzünü kontrol edin. Bir mühür, bir not, bir apostil - pek çok belgenin arka yüzünde önemli bilgiler bulunur.

5. Süresi dolmuş mu? Adli sicil kayıtlarının ve kayıt örneklerinin bir geçerlilik süresi vardır. Teslim alan taraf yenisini istiyorsa, eskisi ne noterin ne de makamın işine yarar.

Herhangi bir maddede şüpheniz varsa, hiçbir şey ödemeden önce bize bir fotoğraf gönderin. Bu kontrol ücretsizdir.

Belgelerin sırası - sorunun doğduğu yer

Retlerin ikinci büyük kaynağı belgenin kendisi değil, aşamaları hangi sırayla yaptığınızdır. Uygulamada karşılaştığımız üç tipik senaryo.

Birinci senaryo: apostil en sonda. Kişi belgeyi tercüme ettirmiş, noter onayından geçirmiş, ardından apostil için başvurmuş - ve apostilin tercümeden önce belgenin aslına konması gerektiği ortaya çıkmış. Sonuçta apostilin metni tercümede yer almaz ve teslim alan ülke paketi kabul etmez. Döngü baştan başlar.

İkinci senaryo: önce belge, sonra son tarih. Adli sicil kaydı alınmış, apostil konmuş, tercüme edilmiş ve noter onayından geçirilmiş - ve konsolosluğa gidilmeden önce belgenin süresi dolmuş. Her aşama doğru yapılmış, ama takvim yanlış kurulmuş. Bu yüzden süreli belgelerle yürütülen bir süreç baştan değil, sondan geriye doğru planlanmalıdır.

Üçüncü senaryo: paket parça parça. Beş belgeden üçü bir ay, ikisi ertesi ay başka bir büroda yaptırılmış. Sonuçta isim iki farklı şekilde yazılmış ve makam iki farklı kişi görüyor. Noter bunu kontrol etmez - sorun başvurudan sonra, teslim alan tarafta ortaya çıkar.

Bu üç durumun hepsinden tek bir soruyla kaçınılır: belge kimin için ve hangi tarihe kadar gerekli? Her siparişin başında bu soruyu sormamızın nedeni de tam olarak budur - meraktan değil.

Zaten reddedildiyseniz ne yapmalısınız?

Sıkça sorulan sorular

İlgili sayfalar